Kenmerkend voor mijn werk is een verhalend karakter en het gebruik van bestaande of zelfbedachte symboliek. De beelden zijn tot nu toe hoofdzakelijk van keramiek, papier- maché en touw. In mijn fascinatie voor de menselijke psyche ben ik het meest geboeid door het gevecht, het tekort en de onmacht. Daar waar het niet gaat zoals het zou moeten, wordt het juist interessant. Mijn beelden zijn een zoektocht door het inwendige van de psyche, zowel die van anderen als die van mijzelf. Het zijn portretten van de binnenkant van de mens. Net als een dichter zoek ik naar geschikte metaforen voor bepaalde gevoelens en indrukken. Mijn ideeën vertaal ik naar fabels, een verhalende vorm met een lange traditie in het toedichten van menselijke eigenschappen aan dieren. De neiging van mensen om hun eigen kenmerken in dieren te willen terugzien gebruik ik om zodoende mijn eigen visie op de mensheid te camoufleren. De keuze van het dier kan een gevoel versterken of juist verwarring oproepen. Het fysiek van de beelden heeft vaak menselijke trekken, alhoewel dat in het meest recente werk een minder grote rol speelt. Om de zwarte kanten van de wereld enigszins verhuld te laten zien, wil ik met het gebruik van het fabelachtige en een zekere humor een schijnbare en soms zelfs verontrustende luchtigheid aan mijn werk geven. Mijn fantasie en het onbewuste geef ik steeds meer de ruimte in mijn beelden. Een idee voor een beeld ontstaat bij mij al schetsend of tijdens het maken van een ander beeld. In het maakproces kristalliseert het concept zich verder uit.